Este aniversario coincide coa estrea d'A Esmorga, e todo isto lévanos a lembrar a relación entre literatura e cinema. Son varias as obras literarias levadas ao cine no noso país. Seguro que todo o mundo lembra o éxito d'A lingua das bolboretas e O lapis do carpinteiro, baseadas nas obras de Manuel Rivas. Tamén se levou ao cine Trece badaladas, de Suso de Toro, e Romasanta, de Alfredo Conde. Máis recentemente chegaron ata nós a adaptación do Sinbad de Cunqueiro, Doentes, versión da obra teatral de Roberto Vidal Bolaño, e O Club da calceta, inspirada na obra de María Reimóndez, que ten sementado grandes éxitos entre o noso alumnado de 4º de ESO.
Dándolle voltas ao tema, chegamos á conclusión de se bota en falta unha maior presenza da nosa literatura no cinema. E cales son as obras que se poderían adaptar. Seguro que hai moitas, e incluso algún organismo público ten feito listaxes de obras que se poderían adaptar. Nós imos propor modestamente só algunhas.
Para comezar, Os camiños da vida, de Otero Pedrayo. Reúne tantos temas que se poderían facer múltiples adaptacións: transformación social, decadencia persoal e de clase, paisaxe, guerra e evolución cultural e ideolóxica.
Saltando no tempo, chegamos a Blanco-Amor, outra vez, co seu Xente ao lonxe: relato de aprendizaxe, movemento obreiro, renovación pedagóxica, agrarismo, compromiso de clase, etc.
E xa na actualidade, algunhas obras de Antón Riveiro Coello (Casas baratas, As rulas de Bakunin ou incluso un relato tan especial como A canción de Sálvora), Anxos Sumai (Así nacen as baleas) ou Xosé Miranda (Morning Star e tamén Pel de lobo).
Desde logo que hai moitos máis, cales propoñedes vós?
E xa na actualidade, algunhas obras de Antón Riveiro Coello (Casas baratas, As rulas de Bakunin ou incluso un relato tan especial como A canción de Sálvora), Anxos Sumai (Así nacen as baleas) ou Xosé Miranda (Morning Star e tamén Pel de lobo).
Desde logo que hai moitos máis, cales propoñedes vós?
